فصل تنهایی

   فصل تنهایی

 

    من از فصل تنهایی خویش

                           اشک های نباریده ام را

                                                              گواه می گیرم...

   نه دست هایم

                     نه چشم هایم

                                          حرف نمی زنند...

 

        من مرزهای خودم را حتی نمی شناسم

   و هوای خودم را ندارم!

من به عشق نفس توست،

                 که هر روز نقس هایم را

                       به هوای زندگی می دهم و باز

                                                             پس می گیرم...

 

                                        عشرت کراری( از کتاب مرگ برگ تولد خاک)

/ 1 نظر / 4 بازدید
مریم

برگشتنت همان قدر محال است که خیال می کردم رفتنت . . .