دیدمش وای چه دیداری بود

اینک این انسان که دچار گرسنگی روح شده شده،

دیگر آرامش و شکیبایی ندارد

و نگاهش ژرف و عمیق است

و پیوسته لبخندی شعفناک بر لبانش جاریست،

اما همیشه غم مبهمی دلش را چنگ می زند،

بعبارتی دیگر پای بر زمین دارد و دل در آسمان ....

/ 0 نظر / 15 بازدید