از نیما یوشیج

 
اگر چه پدر شعر نوی پارسی نام گرفته،لیکن تسلط انکار ناپذیری در اشعار کهن نیز دارد:
   این زمانم  به   سینه   اندوهان
   میرود چون بر استخوان سوهان

   من زبان  زین  نگفته  در نکشم
   پرده   تا  زین  نهفته  بر  نکشم
   من  به  ره بر زهر  جهت خسته
   ره به من  بر زهر  جهت   بسته
   گرچه بسیارکس بجست و نیافت
   کس نه از جستجوی روی بتاقت
   دیده چون افکنیدم ازچپ و راست
   کافتم خانه را چنانکه   رو  راست
                    سال ١٣١٣  قلعه سقریم    
  
 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید