پس از مرگم...

حق با شماست

 من هیچگاه پس از مرگم

جرئت نکرده ام که در آیینه بنگرم

 و آنقدر مرده ام

 که هیچ چیز مرگ مرا دیگر

ثابت نمی کند

آه

 آیا صدای زنجره ای را

 که در پناه شب، به سوی ماه می گریخت

 از انتهای باغ شنیدید؟

من فکر میکنم که تمام ستاره ها

 به آسمان گمشده ای کوچ کرده اند...

 ....

   ......

افسوس

 من مرده ام

 و شب هنوز هم

 گویی ادامه همان شب بیهوده است..

...

  ...

" آیا شما که صورتتان را

 در سایه نقاب غم انگیز زندگی

 مخفی نموده اید

گاهی به این حقیقت یأس آور

 اندیشه می کنید

 که زنده های امروزی

 چیزی به جز تفاله یک زنده نیستند؟

گویی که کودکی

 در اولین تبسم خود پیر گشته است

 وقلب_ این کتیبه مخدوش

  که در خطوط اصلی آن دست برده اند_

  به اعتبار سنگی خود دیگر

  احساس اعتماد نخواهد کرد

 

 

                                                          بخش هایی از شعر دیدار در شب

                                                          از مجموعه تولدی دیگر  فروغ       

/ 1 نظر / 3 بازدید
بابک شمس ناتری

افسوس من مرده ام و شب هنوز هم گویی ادامه همان شب بیهوده است..