مرگ برگ.. تولد خاک

شعری که در اوایل زمستان سال 87 سرودم و نام کتابم برگرفته از آن است و بسیار دوستش دارم:



دیروزهای پر رنگم!

 امروزهای بیرنگم!

 

             " در انتظار شکستن پیمان بی تو ماندن"

                                            زجر لحظه های بیدَرَنگم...

 

نیمه ماه من:

     اینجا وجب وجب      سروها را

                          به جستجوی نیمه دیگرت

                                                     تماشا می کنم...

  اینجا   نفس نفس   هوای مهر تو میریزد به دلم...

   بی همتایم:

 اینجا ابرهای تماشایم

   بارور از عشق نگاه هایت

             اشکهای بی تابی   می بارند

                                                      بر خاک بی خوابی

تو بگو...

  چه بردارم از خاک؟

       این مزرعه خرمن خرمن عشق دارد...

 

اینجا هاله خیالت     رونق زوالم...

                سکوت سیالت       فروغ امیالم...

                     و حضور محالت     پایان مجالم است...

  و در این مهجوری...  دست بسته...

               قدم به قدم ترا می جویم        با پاهای دلشکسته!...

 

  اینک اینجا تمام درختان عریان اند...

 

   درخت   همیشه درخت است...

                                      چه با رخت برگ

                                                           چه  با مرگ برگ...

 

 

                                              

/ 1 نظر / 12 بازدید